سیاست های‌ کلی نظام در بخش‌ مشارکت‌ اجتماعی (مصوب ۱۳۷۹/۱۱/۰۸)

۱۲- سیاست های‌ کلی نظام در بخش‌ مشارکت‌ اجتماعی.(مصوب ۱۳۷۹/۱۱/۰۸)
نظر مشورتی نهایی درباره سیاستهای کلی نظام جمهوری اسلامی ایران در بخش مشارکت اجتماعی۱۳۷۹/۱۲/۱۵  
شماره: ۱۱۰۸/م
تاریخ: ۱۳۷۹/۱۲/۱۵ 

مقام معظم رهبری
حضرت آیت الله خامنه‎ای دامت برکات وجوده الشریف

با سلام و تحیات؛
بر اساس بند «۱» اصل ۱۱۰ قانون اساسی و در اجرای اوامر مورخ ۱۵/۱/۱۳۷۷ حضرتعالی، سیاست‎ های کلی نظام جمهوری اسلامی ایران در بخش مشارکت اجتماعی، به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده است که مطابق بند«۳» ماده ۳۰ آیین نامه داخلی، نظر مشورتی نهایی مجمع برای استحضار و تصمیم جنابعالی تقدیم می گردد.
  اکبر هاشمی رفسنجانی
رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام
.
«مصوبات مجمع تشخیص مصلحت نظام»
نظر مشورتی نهایی درباره سیاستهای کلی نظام جمهوری اسلامی ایران در بخش مشارکت اجتماعی
 1- مشارکت اجتماعی در نظام جمهوری اسلامی ایران رکنی اساسی است برای اداره امور کشور و مبتنی است بر بینش اسلامی و ویژگیهای خاص جامعه ایرانی با هدف تداوم انقلاب اسلامی و توسعه همه جانبه، تعالی و شکوفایی استعدادهای انسانی و تقویت پویایی و نشاط اجتماعی، ارتقاء اعتماد عمومی و مقبولیت نظام سیاسی و استقرار نظم و آرامش، امنیت و انسجام اجتماعی.
۲- توسعه الگوهای عملی مشارکت اجتماعی و نهادینه کردن آن در همه عرصه ها و تقویت حوزه عمومی و آزادیهای سیاسی و اجتماعی از طریق گسترش احزاب، شوراها، نهادها و تشکلهای سیاسی و اجتماعی و استفاده از مؤسسات و روشهای مردمی در ساماندهی امور اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی بر مبنای موازین اسلامی و قانون اساسی.
۳- کاهش تصدی اجرائی دولت همراه با تقویت حاکمیت به منظور توسعه مشارکت مردم در چارچوب قانون اساسی.
۴- توسعه نظارت اجتماعی از طریق احیاء، تقویت و تعمیم اصل اسلامی امر به معروف و نهی ازمنکر و ایجاد و تقویت نهادهای نظارتی حکومتی و مردمی با تضمین قانونی و قضایی لازم و بهره گیری از رسانه ها.
۵- تبیین و اشاعه فرهنگ مشارکت و افزایش آگاهی های لازم با بهره گیری از رسانه های جمعی و مراکز دینی، آموزشی، فرهنگی و هنری.
۶- تقویت ساز و کارهای مشارکت همگانی بخصوص شیوه های سنتی و دینی از قبیل فعالیتهای مساجد، اماکن دینی، هیئات مذهبی، نماز جمعه، تظاهرات و راهپیمایی های عمومی مردمی، وقف، انفاق، مؤسسات عام المنفعه و خیریه و بسیج مردمی در پیشبرد برنامه ها و حل مشکلات اجتماعی و معضلات ملی.
۷- تضمین مشارکت اجتماعی زنان با صیانت از استحکام نهاد خانواده با رعایت موازین اسلامی.
۸- اهتمام مشارکت اجتماعی جوانان و آموزش و ترویج فرهنگ و روحیه مسؤولیت پذیری در آنها.
۹- تحکیم همبستگی ملی در فرآیند مشارکت اجتماعی با هدایت افکار عمومی و تقویت روحیه ملی بر محور عناصر مقاوم وجدت ملی بویژه اسلام و مذهب رسمی، میهن دوستی و زبان فارسی، استقلال و تمامیت ارضی، نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی، ولایت فقیه، سلطه ناپذیری و دشمن ستیزی.
۱۰- حمایت از مشارکت ملی در امور فراملی و هدایت آن درجهت تقویت امت اسلامی و نقش آفرینی آن در نظام بین المللی.
در اجرای اوامر مورخ ۱۳۷۷/۰۱/۱۵  مقام معظم رهبری و براساس بند یک اصل ۱۱۰ قانون اساسی، سیاستهای کلی نظام جمهوری اسلامی ایران در بخش مشارکت اجتماعی مشتمل بر ده بند به شرح فوق در جلسات (۲۳۱-۲۲۷) مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب رسید.